Zout/verzilting is een steeds groter wordend probleem voor de landbouw in steeds grotere delen van Nederland. Tot 1893 kon men voor het Westland via de Oranjesluis te ‘s-Gravenzande, (5 kilometer van zee) nog goed waterinlaten. Tot 1921 kon dat nog via een inlaat bij Maassluis (13 kilometer van Hoek van Holland). Rond 1934 bleek in inlaat bij Vijfhuizen (23 kilometer van Hoek van Holland) niet meer bruikbaar. Begin jaren zestig was de inlaat van de Parkhavensluis (28 kilometer van Hoek van Holland) niet meer bruikbaar. En het gaat tot op de dag van vandaag door!
Johan van Veen heeft dit al uitgebreid onderzocht en rapporteerde hierover in 1941: “de toeneming van het zoutgehalte op de Benedenrivieren”. Het originele Delta Plan voorzag in tal van maatregelen de sluipende verzilting aan te pakken. De vele wijzigingen ondergroeven deze doelstellingen. Het wordt tijd te onderzoeken wat nu echt nodig is om de verzilting van onze bodem en oppervlaktewater te stoppen. Te beginnen met de circa 800 kubieke meter zoet water die nu, iedere seconde, Nederland verlaat via de Nieuwe Waterweg.
Wat iedere politicus/bestuurder in Nederland op rijks of waterschapniveau zou moeten lezen is “De toekomstige drinkwatervoorziening van Nederland” een rapport van de centrale commissie voor drinkwatervoorziening uit 1965! Het resultaat zou zijn; schaamte dat vele regeringen en overheden, vaak van wege zuiniggedrag en onkunde, gefaald hebben en het falen tot op de dag van vandaag doorgaat. Voor mij is het boekwerk een soort van bijbel een heiligboek dat ik nooit zou verkopen. Uitlenen aan een bestuurder of politicus die echt kennis op wil doen over een onderwerp dat alle aandacht verdient kan natuurlijk wel. Mits hij of zij betrouwbaar is!
Zouden ze er nog zijn: betrouwbare politici die ook nog bereid zijn de burger uit te leggen dat goed waterbeheer echt geld kost en niet gratis is?! Vast wel! Maar de kiezer heeft aan hem of haar vermoedelijk geen boodschap!