Uit een charter van Hertog Philips van Bourgondië d.d. 6 juli 1466 weten we dat de toestand van een aantal dijken, waaronder de West-Friese Zeedijk en een dijk nabij Petten, zorgen baarde en onderhoud vergde.
De West-Friese Zeedijk werd o.a. onderhouden met behulp van zeewier/zeegras uit de Zuiderzee. Als bindmiddel in de kleikern van de dijk. De Zuiderzee verslechterde door verzoeting als biotoop voor zeewier/zeegras. Daarom ging men over tot het gebruik van riet dat door de verzoeting van de Zuiderzee steeds meer beschikbaar kwam. Zo veranderde het materiaal gebruik. Voor de dijkaanleg en het onderhoud gebruikte men vooral de lokaal beschikbare materialen. De veranderde natuurlijke omgeving veranderde het dijkonderhoud en de daarbij gebruikte materialen.
Dijkonderhoud verdient ook nu alle aandacht van bestuurlijk Nederland.