Ik ben wel eens jaloers op de regels en de kennis van vroeger. In de “algemeene voorschriften voor de uitvoering en het onderhoud van werken onder beheer van het departement van waterstaat en Reglement openbare aanbestedingen” uit 1938 stond tot in detail beschreven hoe en met welke materialen werkzaamheden moesten worden uitgevoerd.
Resultaat? We wisten waar wat en hoe was gebruikt. Van kleefstoffen zoals roggebloem, de krammatten bij bedijkingen en de aart van de gebruikte materialen bij bestortingen.
Nu weet niemand meer waar wat is gebruikt. Niet alleen door de ‘dereguleringén’ maar ook door de vele personeelswisselingen en door de introductie van managers die de ingenieurs hebben vervangen, is men soms totaal kwijt waar wat en hoe iets tot stand is gekomen.
Een ‘mooi’ voorbeeld zijn de toegepaste staalslakken om van de soms giftige silicomangaanslakken maar niet te spreken.
Alles opgeofferd aan het bedienen van het bedrijfsleven in plaats van het algemeen belang!