In het Congres van Wenen (1815) werd de basis gelegd voor de vrije scheepvaart op de Europese Rivieren. In augustus 1816 startte de Centrale Commissie en kwam in maart 1831 met het Rijnvaartverdrag de Acte van Mainz wat in oktober 1868 resulteerde in de Acte van Mannheim.
Maar deze acte had meer voorlopers/voorbeelden zoals de overeenkomsten van 1675 en 1820 over de Sambre en de overeenkomsten van 1779, 1785 en 1820 over de Semoy, en van later de Ems-akte van 1843.
Maar er waren ook grote interpretatie verschillen. Zo beschouwde Nederland in die tijd de Rijn ten westen van Krimpen en Gorinchem (stonden onder invloed van eb en vloed) niet meer als de Rijn maar als territoriaal zeegebied. De herkomst van het water was ook niet meer te duiden (Maas of Rijn?). En eiste voor de doorvaart over dat ‘territoriale zeewater ’betaling!
In 1842 werd dat allemaal geregel in het Scheepvaartstatuut van de Maas en het Maasreglement als uitvoering van het verdrag van Londen (1839). En later uitgewerkt in het verdrag van 1885.
Wat kunnen we leren van deze geschiedenis om tot opening van de Straat van Hormuz te komen?
Eén ding is duidelijk verdragen kennen heel lange onderhandelingstermijnen!
Mijn advies lees eens “Het Internationaal statuut van de Maas”! Een academisch proefschrift van Jan Barents (1940) van ruim 150 pagina’s en leer! Bij mij te koop voor 8 euro.
The Meuse as a border, a kind of Strait of Hormuz.
At the Congress of Vienna (1815), the foundation was laid for free navigation on European rivers. In August 1816, the Central Commission was established, and in March 1831 came the Rhine Navigation Treaty, the Act of Mainz, which resulted in the Act of Mannheim in October 1868.
However, this act had more predecessors/examples, such as the agreements of 1675 and 1820 regarding the Sambre and the agreements of 1779, 1785, and 1820 regarding the Semoy, and later the Ems Act of 1843.
But there were also major differences in interpretation. For instance, at that time, the Netherlands no longer considered the Rhine west of Krimpen and Gorinchem (which were subject to tides) as the Rhine, but as a territorial sea area. The origin of the water could also no longer be determined (Meuse or Rhine?). And demanded payment for passage over that ‘territorial seawater’!
In 1842, all of this was regulated in the Shipping Statute of the Meuse and the Meuse Regulations as an implementation of the Treaty of London (1839). And later elaborated in the treaty of 1885.
What can we learn from this history to achieve the opening of the Strait of Hormuz?
One thing is clear: treaties involve very long negotiation periods!
My advice: read “The International Statute of the Meuse”! An academic dissertation by Jan Barents (1940) of over 150 pages, and learn! Available from me for 8 euros.