Dijkverbeteringen en ruimte voor de projecten zijn van alle tijden. In mijn ogen is het grootste ruimte voor de rivier project dat Nederland ooit heeft ondernomen gestart in 1883 toen het Koninkrijk der Nederlanden besloot tot verlegging van de Maasmond.
Eigenlijk besloot men in 1883 de Maas een eigen monding te geven. De Maas werd bij Well afgedamd en een nieuw stuk rivier naar de Amer werd gegraven. Dat nieuwe circa 25 kilometer lange stuk ging de Bergse Maas heten. Het tweerivierenpunt nabij Loevestein was in de eeuwen daarvoor een groot knelpunt. In 1904 werd de afdamming bij Well een feit.
Maar ook eerder werden er pogingen ondernomen om de samenvloeiing van Maas en Waal te reguleren. Bij hoge waterstanden op de Waal kon het Waalwater naar de Maas afstromen met als gevolg wateroverlast en problemen op de Maas en ontlasting van de risico’s bij de Bommelerwaard en de Tielerwaard.
In 1599 werden er op bevel van Kardinaal Andreas van Oostenrijk (Spaans Gouverneur der Nederlanden) werken uitgevoerd zoals het Schans Gat nabij Heerewaarden en het Sint Andries Gat dat in 1856 weer werd gesloten nadat in 1854 het Sint Andrieskanaal werd gegraven. Een maatregel die reeds in 1823 was voorgesteld door Baron van Kraijenhoff. Hij stelde ook voor veel Maasbochten af te snijden om zodoende de rivierafvoeren te verbeteren en de kans op dijkdoorbraken te verkleinen. In 1955 – dus meer dan 130 jaar later – waren zijn voorstellen eindelijk voltooid.
il partigiano