Vrijwel dagelijks staan de kranten nu vol met artikelen over droogte en de mogelijke problemen die de droogte en de klimaatveranderingen kunnen geven voor de landbouw en de (toekomstige) drinkwatervoorziening. Ik verbaas mij erover dat de kranten niet schrijven over het feit dat die problemen al meer dan een halve eeuw door de deskundigen werden voorzien!
En dat de politiek bewust – uit korte termijn – en kostenoverwegingen – er niets mee deed. Burgers kiezen ook steeds voor de korte termijn door op de ‘belastingverlaging’ roepende partijen te stemmen en vooral niet op de bèta’s/deskundigen die op basis van inzichten en onderzoek een beleid voorstaan om problemen die voorzienbaar zijn aan te pakken en te voorkomen. Want ja, vooruitkijken en maatregelen nemen kosten GELD.
Recent las ik in de Volkskrant de kop: “Als er drie goede oplossingen zijn, dan kiest de politiek de vierde.” Het was de kop van een column van Frank Kalshoven met het centrale thema “Het spel en de knikkers’. Uitstellen is vaak de ‘vierde oplossing’ en makkelijker dan maatregelen nemen.
Lees eens “De toekomstige drinkwater voorziening van Nederland” opgesteld in 1965 door de centrale commissie voor drinkwatervoorziening. Of “De waterhuishouding van Nederland” in 1968 samengesteld door Rijkswaterstaat. Of het “Waterbeleid voor de 21e eeuw” het advies van de commissie waterbeheer 21e eeuw uit 2000. Of “Zoet water voor de delta een groeiend probleem” geschreven door Ir. P. Stoter en uitgegeven door de N.V. Watermaatschappij Zeeland in 1973.
Wat deden politici met al deze goede adviezen? NIETS! Of bijna niets! Waarom? Het zou geld kosten en de voorspelde problemen waren er NOG niet. Wat deden de kiezers? Ze stemden op de politici die belastingverlagingen beloofden. Waarom zou je kosten maken voor iets dat slechts voorspeld werd door deskundigen? Doemdenkers!
Tot dat de problemen echt groot zijn geworden. Dan is de wereld te klein en stemt men op populisten of op optimisten (de VVD) die toen en nu dachten/denken dat in de toekomst door innovaties de problemen vanzelf en door de ‘markt’ opgelost zouden worden. De daders zijn dan dood of genieten van hun mooie overheidspensioenen.
Bestuurders zouden moeten denken aan de toekomst, de langere termijn. Helaas is dat zelden zo. il partigiano is een bestuurder die als geboren bètá al jaren een ‘roepende in de woestijn’ is en wel de kennis van andere bèta’s koestert, die de rapporten uit vervlogen tijden las en leest en de nieuwe ontwikkelingen bijhoudt en probeert niet alleen te lezen wat in zijn kraam te pas komt.
Besturen/regeren kan in dit land alleen als je bereid bent compromissen te sluiten. Maar dan moeten de grote partijen je wel aan tafel uitnodigen om het gesprek aan te gaan en je (water-)kennis te gebruiken. Met Ons Water of il partigiano is na de laatste waterschapsverkiezing niet eens gesproken. Wij pasten klaarblijkelijk niet in het boerenmachtsblok dat nu de waterschapwereld heeft overspoeld.
Voor (lange termijn-) oplossingen is ander waterbeleid nodig. Maar vooral de wil om te bouwen aan de toekomst in plaats van de korte termijn gunst van de kiezer. De gedachten van il partigiano zullen nooit leiden tot mooie verkiezingsuitslagen. De kiezer heeft net als de politiek en de media geen geheugen; alleen het NU lijkt te gelden als het om de macht gaat. Wel praten over de droogte maar, het adagio is ook, vooral niet praten of schrijven over de daders. De bestuurders en partijen die gefaald hebben of simpelweg hun werk niet deden!
Voor een andere kijk op de toekomst met zoetwater lees eens het dossier Grevelingen. https://onswater.com/dossier-grevelingenmeer/ Het kan en moet anders.
il partigiano