Al in 1907 was er een krachtige stellingname van de gemeente Roosendaal en de Kamer van Koophandel over een aantal gewenste verbeteringen aan de Roosendaalse/Steenbergse Vliet ten dienste van de bevaarbaarheid. Het toenmalige heemraadschap van de Roosendaalse en Steenbergse Vliet had er geen boodschap aan. Alle ingelanden (bestuursleden van het Heemraadschap) waren boeren en hun belang (aan en afvoer van water) was er niet mee gediend. Dus werd de zaak vertraagd. In het voorjaar van 1911 verloor de gemeente Roosendaal haar geduld en kwam met een plan voor een Mark-Vliet-kanaal.
In 1923 was er een Roosendaals rapport over noodzaak en wenselijkheid.
In 1938 was er een rapport van de provinciale waterstaat die de totstandkoming urgent verklaarde.
In februari 1958 lanceerde de provincie Noord-Brabant “Het Welvaartsplan voor West-Brabant”; kern daarvan was het realiseren van de broodnodige voorzieningen op het gebied van waterwegen en havenfaciliteiten. De vaarwegen In West Brabant verlangden toen een vergaande modernisering. “Maak ze geschikt voor schepen tot 1350 ton”, was in 1958 de leuze!
In 1965 sprak het heemraadschap van de Roosendaalse en Steenbergse Vliet zich uit tegen de plannen. Hun inkomsten uit schutgelden zouden dalen en dan zouden de ingelanden (boeren) meer moeten gaan betalen!
In 1967 spraken GS zich definitief uit voor het kanaal.
Het Mark-Vliet kanaal kwam er pas in 1983. Meer dan 70 jaar na de eerste goed onderbouwde plannen!
Nu is het geraden om wat sneller te reageren op de wijzigende omstandigheden. En breder te kijken dan de agrarische belangen, zonder deze uit he toog te verliezen. Goed waterbeheer is immer ieders belang!
Klimaatveranderingen, zoals droogte- en hevige neerslagkansen, de energietransitie en de transporttransitie vragen om een nieuwe kijk op water en watertransportwegen. Moeten de diepten, peilhoogten en bergingscapaciteit van de Vliet niet veranderen? Aan de slag zou ik zeggen!
Dan is het wel gewenst dat er snel weer een regering komt die regeert!!!!!!