In 1883 werd besloten de Maas en de Waal van elkaar te scheiden en de Maasmonding te verleggen. De waterhuishouding van het rivierengebied zou daardoor verbeteren. Maar zoals gebruikelijk waren er ook gebieden die juist meer problemen zouden krijgen door de plannen. Dat waren bijvoorbeeld de laag gelegen gebieden langs de Donge. Voor die gebieden moest een oplossing worden gevonden.
De oplossing was een 32-tal elektrische gemaaltjes die centraal gevoed werden door een elektrische centrale van het waterschap nabij de Willemsbrug. Het geheel werd door 4 mannen al rondreizend beheerd vanuit een centrale post. Dit was voor het eerst in Nederland dat het waterbeheer zo werd ingericht.
De 32 gemalen werden in 1900 in bedrijf genomen. En zouden tot circa 1950 functioneren. Daarna werden de polders deels samengevoegd en namen zeven grotere elektrische gemalen het over.
Na een nieuwe herinrichting van het gebied werd de bemaling in 1977 overgenomen door slechts één, veel groter, gemaal Keizersveer! Een geschiedenis om trots op te zijn.