In de periode dat ik lid was van het Algemeen Bestuur van het Hoogheemraadschap Alm en Biesbosch (1999-2004) kende dat waterschap een dijkleger dat bij dreigende noodsituaties en bij dijkwachten ingezet/opgeroepen kon worden.
In de 16e eeuw hadden een dijkgraaf en hoogheemraden verregaande bevoegdheden om tijdens stormweer of hoogwater alle weerbare mannen ter versterking van het dijkleger op te roepen. De baljuw-dijkgraaf was daar dan de bevelvoerder van.
De benoemingsakte van de dijkgraaf van Delfland Jan François van Bodeghem (1514 -1581) d.d. Brussel 11 augustus 1556 vermeldde als taak: “Goede waecke ende toesichte nemen op de dijcken ende inbreken die aldaer souden mogen geschien tot reparatie ende onderhoudenisse van dien ernstelijck verstaen ende daerinne voorsien tot vasticheyt ende versekertheyt van den voorszegden dijcken ende tot behoudenisse ende welvaert van den lande.”
Voor de ingelanden was deze verplichting niet een vorm van lijfeigenschap, maar een uitvloeisel van het gewoonterecht en een vorm van burgerplicht, waardoor ze hun eigen en andermans have en goed beschermden. Wie echter geen gevolg gaf een de oproep/bevel van de baljuw of de dijkgraaf om zijn arbeidskracht beschikbaar te stellen kon zijn have en goed, dus zijn land en erf, verbeurd verklaard zien worden.
Dijkgraven zoals Jan François van Bodeghem waren van goeden huize en hij maakte deel uit van de Raad des Konings, was Dijkgraaf van Delfland, baljuw van Delfland, rentmeester van Arkel, Putten en Strijen, rentmeester generaal Zuid Holland en bewaarder van de minderbroeders te Delft..
il partigiano