Holland leunde voor haar bescherming op haar vloot en de waterlinies. Als het ging vriezen waren beide een stuk minder betrouwbaar.
Dat leerde de grootmachten toen in 1658 er een unieke veldtocht plaats vond op de Deense eilanden. De Zweedse koning Karel X Gustav had op het vaste land, Jutland op de Denen veroverd en toen kwam de extreme vorst als een geschenk uit de hemel. De Kleine Belt vroor dicht en met 12.000 man voetvolk, ruiter en artillerie en wagens met munitie en proviand trok hij over de Kleine Belt naar het eiland Fyn waarna hij over de eilanden Langeland, Lolland en Falster optrok naar Sjaelland naar Kopenhagen. Daar dwong hij de Denen tot de vrede van Roskilde. In de ogen van de Koningen uit die tijd een ‘huzarenstukje’.
In 1672 dacht Lodewijk XIV (de Zonnekoning) hetzelfde te doen, toen in december 1672 het flink ging vriezen. Op dinsdag 27 december gingen 78.000 infanteristen, 900 ruiters en 500 dragonders over het ijs en de harde wegen op weg. Nauwelijks op weg of het begon te sneeuwen en stak er een ruimende zuidwester wind op. De opmars langs de Rijndijk richting Leiden en via de duinen richting Den Haag liep alsnog vast in water en modder.
Vorst kan de aanvaller helpen maar water en dooi de verdediger. Het getij in het rampjaar keerde al met de overwinning in de zeelslag bij Solebay, met de lynchpartij op Johan en Cornelis de Witt en in de modder.
Het weer en het klimaat zijn soms je vriend maar ook vaak je vijand, onbetrouwbaar en onberekenbaar!