In 1957 sprak prof. mr. Carel Hendrik Frederik Polak op een bijeenkomst van de Zeeuwse Polder- en Waterschapsbond voorafgaande aan een grote fusieronde de woorden: “Indien gij uw werk goed verricht, een roeping voelt, het goede van eeuwen her bewaart, maar u openstelt voor het nieuwe, als ge handelt als kloeke lieden die uw taak en uw tijd verstaat, als ge u bewust zijt van uw recht maar ook van uw plicht om zelf te handelen, zelf verantwoordelijkheid te nemen, als u zulk een beleid voert dat eerbied en vertrouwen inboezemt, dan zullen de waterschappen – wellicht gewijzigd en vernieuwd maar sterker dan tevoren – een eervolle plaats blijven innemen in ons staatsbestel”.
Dijkgraaf Gillis Jan de Jager putte op 29 februari 1980 vermoedelijk uit de woorden van Carel Polak toen sprak bij de start van het fusie waterschap Noord- en Zuid-Beveland: “Wat de toekomst van de waterschappen zal zijn, hangt niet af van theoretische beschouwingen, is ook niet overgelaten aan het blinde spel der maatschappelijke krachten; het hangt af van de toewijding, de bekwaamheid en het inzicht van de waterschapsbestuurders zelf. Als we samen daaraan voldoen, zal het waarachtig wel gaan. “
De woorden van Polak en dijkgraaf de Jager zouden anno 2023 nog steeds inspirerend moeten zijn.
il partigiano vraagt zich echter in arren moede wel af of de woorden van Polak en dijkgraaf De Jager in de verpolitiekte waterschapswereld van nu nog wel enige weerklank vinden.
il partigiano